1

Niedaleko wsi Tanowo płynie mała rzeczka o nazwie Gunica.

Dawno, dawno temu, ta rzeczka była dosyć dużą rzeką ze stromymi klifami. Równie dawno temu, na terenach dzisiejszego Tanowa żył sobie prosty człowiek, który nazywał się Jan Gunica. Mieszkał w małym drewnianym domu ze swoją żoną i psem. Któregoś pięknego dnia Jan Gunica kopał rów na pobliskim polu. Po paru godzinach kopania, gdy właśnie miał zrobić sobie przerwę, uderzył łopatą w coś ciężkiego. Zaczął grzebać w ziemi i już po chwili miał w rękach dużą, złotą monetę. Na monecie była wyryta mapa. Gunica nie wiedział co ma zrobić: czy powiedzieć żonie o monecie, czy iść tam, gdzie pokazuje mapa. Postanowił jednak pójść ale najpierw musiał się solidnie przygotować, by wyruszyć i znaleźć coś, co było ukryte na końcu tej mapy.

Minęło parę dobrych miesięcy nim Jan znalazł skarb. Było to kilkanaście ogromnych skrzyń wypełnionych po brzegi złotem i kosztownościami. Znalazca skarbu zabrał tyle kosztowności, ile był w stanie unieść i wrócił do domu. Po resztę skarbu przysłał wynajętych ludzi. Gdy cały skarb znalazł się w domu Gunicy, dowiedział się o nim pewien bardzo bogaty i chciwy mężczyzna, który postanowił ukraść to złoto. Gunica jednak był sprytniejszy i schował go w bezpieczne miejsce, do którego narysował mapę. I o tym jednak dowiedział się chciwiec. Ukradł mapę Janowi i zaczął uciekać w stronę rzeki ze stromymi klifami. Okradziony Gunica po chwili gonitwy dopadł złego mężczyznę i zaczęli się szarpać. Podczas szamotaniny złodziej spadł ze stromego klifu na kamienie i zginął na miejscu. To sprawiło, że Gunica uświadomił sobie, iż skarb jest zbyt dużą pokusą, więc postanowił go rozdać po równo wszystkim mieszkańcom pobliskich wsi. Tak też uczynił.

Obdarowani ludzie po otrzymaniu złota i zapoznaniu się z historią o bogatym chciwym człowieku, postanowili nadać rzece nazwę Gunica na cześć Jana Gunicy. Chcieli aby czyn jakiego dokonał został w pamięci ludzi na zawsze, nawet po ich śmierci.

Z biegiem czasu  ogromna rzeka stała się małym strumykiem, ale nazwa pozostała do dziś. Mówi się także o tym, iż ten, kto wykąpie się w wodach Gunicy, na zawsze pozbędzie się chciwości  i zawiści.

 

Legendę opracowała

1 Tanowska Drużyna Harcerska "Sokoły"

Joomla templates by a4joomla